Sagittarius to aromat jak spojrzenie w nieskończone niebo - czysty, lekki i marzycielski, a zarazem głęboko osadzony w emocjach. Mieszanka Miroslava Petkova otwiera się jak subtelna opowieść o wolności, która pachnie kwiatami i niesionym przez wiatr marzeniem.

Na początku rozbrzmiewa kwiat wiśni – świeży, delikatny, niemal przezroczysty. Nie słodki, lecz poetycki jak płatki tańczące w powietrzu o poranku. To nuta lekko nostalgiczna, ale wolna od ciężaru. Pełna światła i subtelnej radości. W centrum zapachu pojawia się irys, suchy, pudrowy, wyrafinowany w duecie z heliotropem, który wnosi kremową miękkość i słoneczne ciepło. To zderzenie powietrznej lekkości z czułą cielesnością. Serce nie krzyczy – ono szepcze pięknem. Na zakończenie pozostaje miękkie, otulające, niemal intymne piżmo. To nuta obecności, tej, która nie narzuca się, ale zostaje, jak dotyk pamięci, jak oddech kogoś bliskiego. Sagittarius nie gaśnie – rozmywa się jak zorza, zostawiając za sobą lekki, czysty ślad. 

Sagittarius to zapach delikatny jak puch, elegancki jak cisza, obecny jak wiatr.